°1974, Ekeren-Antwerpen 

Nico Dockx werpt een kritische blik op de idee ‘archief’. In samenwerking met Helena Sidiropoulos gebruikte hij de archieven van het Paleis voor Schone Kunsten als basismateriaal voor zijn installatie. Hij gaat het geheugen en de geschiedenis te lijf van de plek waar hij te gast is; hij reflecteert diepgaand over de manier waarop de instelling er door de jaren mee is omgegaan. “Van in het begin wilde ik een interdisciplinaire installatie ontwikkelen, die functioneert als een ontvankelijke interventie op het ‘geheugen’ van het Paleis,” schrijft Nico Dockx. “Ik heb de plasticiteit gebruikt om een projectie van beeldreeksen te maken (N.D.)”.