Je werk in woorden trachten te vatten, is misschien wel het moeilijkste wat er is. Al is proberen vast te leggen wat je ziet misschien nog lastiger. le journal d’un usager de l’espace is een zin die me bijbleef toen ik het boek Espèce d’Espace van de Franse schrijver Georges Perec las. Zeker, een ‘usager de l’espace’ woont in een huis, een gebouw, een buurt, een stad, een land... Ik ben een gebruiker van ruimte en zoek de limieten ervan op.

Brigitte Aubry (BA), Marie-Pascale Gildemyn (MPG) en Mira Sanders (MS) in gesprek in Het Atelier 

MS. Hoewel de scène niet te zien is, zal haar aanwezigheid voelbaar zijn, omdat de camera als het ware op de plaats van de scène staat. De camera zal driehonderd zestig graden om zijn as draaien: een opeenvolging van met een vast camerastandpunt opgenomen fragmenten, waarin fictieve personages een publiek verbeelden, een imaginair volk met bepaalde kenmerken.

BA. Gaat dit werk over het stereotype of over het fait divers? Is het een micromaatschappij?

MS. Een micromaatschappij, ja, en ook het fait divers heeft me beziggehouden. De gedachte dat zogenaamd onbelangrijke anekdotes een kern van waarheid bevatten, bevalt me wel.

BA. Het gaat ook om wat afwijkt van het alledaagse…

MPG. …en aansluit bij een soort van collectief geheugen.

MS. Er zullen zeker personages ontbreken.

MPG. Over welk publiek gaat het eigenlijk?

MS. Het zal een kopie zijn van het publiek, zowel in figuurlijke als in materiële zin. Ik neem foto’s van de realiteit waarin ik wandel en reis, of ik haal ze uit tijdschriften.

MPG. Waarom heb je het Ateliervan Courbet als vertrekpunt gekozen?

MS. Dat schilderij heeft me altijd geïntrigeerd. Het intrigeerde me nog het meest toen ik het werk zelf te zien kreeg. Je kent het toch vooral van reproducties. De idee van reproductie, van beelden uit het collectieve geheugen is belangrijk in dit werk.

MPG. Voor het eerst komen in je werk personages voor. Alsof er een verlangen naar menselijkheid speelde…

MS. Dit keer wilde ik niet werken met een lege toneelscène. Een aanwezigheid, al is het dan slechts een kopie van een mens, introduceert een schaal.

BA. Courbet beschouwde de werkelijkheid als een ruwe materie die je vorm moest geven. Iets gelijkaardigs kun je ook bij jou aanwijzen. Je vertrekt van de werkelijkheid – de geschiedenis van het Paleis voor Schone Kunsten, de briefwisseling tussen Horta en Le Bœuf, feiten, uitwisselingen, identiteiten, stereotypen – en je construeert er iets volkomen origineels mee.

MS. De werkelijkheid is als een kleur waarmee je op je schilderspalet aan de slag kunt.

BA. Maar Courbet wilde als een katalysator inwerken op de geschiedenis. Daarin volg jij hem niet.

MPG. Het Atelieris een ‘realistisch manifest’.

MS. De tableaus zijn ongetwijfeld kritisch, maar een manifest is het niet.

BA. Wil je het ‘reële’ publiek ertoe aanzetten zijn positie in vraag te stellen?

MS. Die vraag kan ik nu nog niet beantwoorden.

MPG. Naar mijn gevoel is het publiek een middel om te onderstrepen dat het om een tableau gaat, een scène, theater.

MS. En het introduceert ook een schaal. … 

Biografie Mira Sanders

°1973, Uccle/Ukkel 

Individuele tentoonstellingen

2007

–         By This I Send You Some Noise of the City I Am in, Chinese European Art Center, Xiamen 

2006

–         L’Union / De Unie. Picture This! Mira Sanders, Museum Dhondt-Dhaenens, Deurle 

2005

–         Welcome to Robin’s Land, an Archipel Under Construction, Comptoir du Nylon, Bruxelles/Brussel 

2003

–         courir les rues…, Bruxelles/Brussel  

Groepstentoonstellingen 

2007

–         Variations. Invitation à Brent Klinkum pour Transat Vidéo, Galerie les Filles du Calvaire, Paris

–         Performance 1. (Se) mettre en scène, Festival Côté court, Pantin 

2006

–         Silent China, Secondroom, Bruxelles/Brussel–         deDonderdagen #11, deSingel, Antwerpen

–         Anspach Center, Anspach Center, Bruxelles/Brussel 2005–         In a Tall Distance with Mr. Reis, BAS, Istanbul

–         Ondulations, Transat Vidéo & l’Autre Café, Saint-Aubin-de-Terregatte

–         TELEGRAM, Rosa Barba’s Studio, Amsterdam 

2004

–         Bande Annonce, Galerie Aliceday, Bruxelles/Brussel

–         Les Art’sisses de la rue, Transat Vidéo, Caen 

2003

–         Chacun cherche son chat, Show Bedroom, Nantes 

2002

–         Kunst-Wet, une station belge, VKS, Toulouse 

2001

–         Project-i(s)les, St.-Michel, Bruxelles/Brussel

–         À l’écoute de Bruxelles, VKS, Toulouse 

2000

–         Rhizome, côté KaNal, Bruxelles/Brussel    

Publicaties 

–         Silent China, Xiamen, 2007

–         Anspach Center, Bruxelles/ Brussel, 2006

–         La Comédie, Transat Vidéo, Caen, 2005

–         courir les rues…, Bruxelles/Brussel, 2003