Heel wat hedendaagse kunstenaars gebruiken film als basis voor hun kunst, door bijvoorbeeld bestaande films opnieuw te monteren. Lester gaat op een veel formeler niveau te werk. Voor hem is film geen basismateriaal om te manipuleren, een geprivilegieerd onderdeel van het dagelijkse schouwtoneel, maar in de eerste plaats een manier van zien en handelen. (Aaron Schuster, More is Lester. On the cinematic in the work of Gabriel Lester)

Vanzelfsprekende aanwezigheid. Spel en verbeelding in het werk van Gabriel Lester
Nathalie Zonnenberg

Toen ik op een zekere avond laat in een Amsterdams café met hem in gesprek raakte, kon ik me nog geen volwaardig curator noemen. Lester kon zich op zijn beurt nog geen volwaardig kunstenaar noemen, maar hij had al wel uitgesproken ideeën en ambities in die richting.

Enige tijd later zag ik zijn eerste autonome werk, How to Act(2000), in de Open Studio’s aan de Rijksakademie in Amsterdam, en ik was aangenaam verrast. Sindsdien heb ik verscheidene projecten van Lester gezien en ik heb me vaak verbaasd over de vanzelfsprekendheid waarmee zijn werk werd ervaren. Zelf geeft hij daar een mooie verklaring voor: ‘Het is mijn intentie dat mijn werk de mens overkomt, zoals ook het leven de mens overkomt.’ Het was spannend te zien hoe Lester in How to Actbetekenis gaf aan de ruimte met enkel licht en geluid. Wat opvalt, is dat Lester volkomen vrij omgaat met methoden die van oorsprong niet tot het domein van de beeldende kunsten behoren.
Zo zegt hij dat zijn jeugdervaringen met de mimevoorstellingen van zijn vader voor een belangrijk deel aan de basis liggen van zijn fascinatie voor het creëren van illusoire ruimtes.
Maar ook andere ervaringen, zoals zijn kennis van de klassieke film en de filmmuziek zijn hierop van toepassing. Het grensoverschrijdende gebruik van diverse media is vandaag niet meer weg te denken uit de beeldende kunst. Het werk van Lester valt daarin vooral op door de ongedwongen, bijna frivole benadering. Elke context die Lester voor een presentatie van zijn werk krijgt aangeboden, treedt hij tegemoet met nieuwsgierigheid en vooral met veel enthousiasme, waarbij hij niet wordt gehinderd door een vooropgezet, kunsttheoretisch gedachtegoed. Precies door dat enthousiasme weet hij de toeschouwer telkens met schijnbaar gemak mee te voeren.

Afgezien van een handjevol performances en een enkele film waarin hij figureert, kenmerkt
het leeuwendeel van zijn werk zich door een haast formele benadering. Die bestaat in het heel nauwkeurig indexeren van de gegeven ruimte, alvorens hij die arrangeert of transformeert. Lester zegt hierover: ‘Als ik word uitgenodigd om een werk op locatie te bouwen, bekijk ik eerst de tentoonstellingsruimte. Ik probeer in te schatten hoe men zich in die ruimte beweegt of zich ertoe verhoudt. Voordat ik aan het ontwerp van een werk begin, probeer ik de situatie te lezen als een verhaal, als iets wat een begin en een einde heeft. Ik wil werken maken die beleefd worden als een gebeurtenis waarin men terechtkomt – veeleer dan een “beeld” dat men bekijkt.’ Een vroeg en bijzonder voorbeeld hiervan is de tentoonstelling A Haunted House of Art (2002) in de ruimte van het Amsterdamse kunstenaarsinitiatief Outline. Deze tentoonstelling bestond niet uit eigen werk, maar uit werk van collegakunstenaars dat Lester selecteerde en samenbracht in een door hem vormgegeven presentatie. De sfeer van die presentatie stond ver af van die van een hedendaagse kunsttentoonstelling en deed denken aan de spectaculaire ervaring van een theater- of pretparkbezoek. Tegelijkertijd werd een context gecreëerd waarin het contact met hedendaagse kunstwerken opeens heel vanzelfsprekend werd.

Naast de formele principes die hij uitdenkt voor zijn werk – waarvan het minimalistische werk Cut to the Chase,dat hij in 2002 voor het Haags Gemeentemuseum maakte, een goed
voorbeeld is – laat hij altijd ruimte voor onverwachte toevoegingen die het werk een ziel meegeven. Hij vergelijkt zijn werkwijze graag met improvisatie in de muziek, die ook vertrekt vanuit de vaststaande, bijna pragmatische structuur van een ritme of een melodie.

Biografie Gabriel Lester
°1972, Amsterdam

Individuele tentoonstellingen

2007

• BIG BANG, Bloomberg Space, London
• The Night of the 25th, MiArt, Milano
• Last Piece of John Fare, GB-Agency, Paris 2006
• SEEN, Bonniers Konsthall, Stockholm
• 4x4 hands, Wako Works of Art, Tokyo

2005

• A.B.C. Behind the Scenes, Glucksman Gallery, Cork
• CHIAROSCURO, Natalia Goldin Gallery, Stockholm

2004

• Highlight (Plan B), Palais des Beaux-Arts/Paleis voor Schone Kunsten, Bruxelles/Brussel
• Beautiful Gamble, IASPIS, Stockholm

2003

• Clock & Clockwork, Gallery Fons Welters, Amsterdam
• Break North, Fries Museum, Leeuwarden

2002

• Cut to the Chase, Gemeentemuseum, Den Haag
• The Gift of Gab, Platform, Istanbul

Groepstentoonstellingen

2007

• Contour, Biennial for Video Art, Mechelen
• The First Antechamber, Project Arts Centre, Dublin
• Ontdekking van de Traagheid, KW14, ’s Hertogenbosch

2006

• Being in Brussels, Argos, Bruxelles/Brussel
• Nederlands Film Festival, Utrecht
• Undo/Redo, Fridericianum, Kassel
• Busan Biennale, Busan
• Cross Section, Museum De Paviljoens, Almere

2005

• For Sale, Turin Biennale, Torino
• Juicy Meadows, Impakt Festival, Utrecht
• This May Be…, Sculpture Center, New York
• Black Market World, Baltic Triennial, Vilnius-London
• More Then This!, Gothenburg Biennale, Göteborg
• Past Present Forever, Buia, Gallery, New York

2004

• Traveling Without Moving, W139, Amsterdam
• Traveling Without Moving, Trafo, Budapest
• Rio de Janeiro Film Festival, Capacete, Rio de Janeiro
• Olandu Burias, CAC, Vilnius
• Puerto Rico 04, M&M Proyectos, Puerto Rico
• Ahuman, MUU, Helsinki

2003

• Wanderlust, Antoine Dansaert, Bruxelles/Brussel
• Second Biennale Attese, Albisola
• Haupt/Nebenwegen, Gallery Christian Nagel, Köln
• Models & Mavericks, Museum Het Domein, Sittard
• White Meat, Gallery Harbord & Wiechofski, Berlin
• Split & Pickup, STUK, Leuven

2002

• Kelder in de Vliering, W139, Amsterdam
• What is Cinema, Tent, Rotterdam
• A Haunted House, Outline, Amsterdam
• Parel, Raid Projects, Los Angeles